2006/Dec/01










ฉันมองเห็นความเจ็บปวด
แต่ฉันยินดียอมรับมันเอาไว้
ฉันมองเห็นความเป็นไปในอนาคต
แต่ฉันเลือกไม่แก้ไข....


เพราะฉันเชื่อว่าบางอย่างไม่สามารถจะแก้ไขอะไรได้
ถ้ามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นของผลที่ได้ทำมาแล้ว



ฉันไม่เคยเชื่อถือในความบังเอิญ
แต่ฉันศรัทธาในสิ่งที่เรียกว่าเหตุและผล
ทุกอย่างไม่ใช่แค่ความบังเอิญ
แต่เป็นสิ่งที่เรียกว่าความตั้งใจ




แต่ทางออกของปัญหาบางครั้ง
แก้ไขได้เพียงแค่การทำใจให้สบาย
เพื่อให้ใครบางคน"สบายใจ"

บางทีฉันอาจจำเป็นต้องหลับหูหลับตา
ทำเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมา "เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ"


ทั้งๆที่ความจริงฉันรู้อยู่แล้วว่ามันไม่เคยจะใช่
"ความบังเอิญ แม้สักนิด..."




ไม่จำเป็นต้องห่วงอะไร
ก็"แค่บังเอิญ"เธอเจอกับใครคนนั้น
วันที่เธอรักฉันไม่พอ

ไม่มีใครทำผิดต่อใครและ"ถ้าบังเอิญ"
เธออยากจะไปจากฉันก็อย่าร้อง

ไม่ต้องมีน้ำตา ไม่ได้ว่าอะไร
ถ้าต้องการก็ไป ให้ขัดใจเธอสักครั้ง
ฉันก็ยังไม่เคย

ความปวดร้าวครั้งนี้ฉันยินดีจะรับ
ยอมเป็นคนที่เสียใจ
ในเมื่อ"ความบังเอิญทำให้เธอเจอเค้า"
ฉันจะห้ามอย่างไร ผิดที่ฉันไม่ใช่เธอ....
ที่"มันบังเอิญ"รักเธอมากเกินไป
รักจนมันยอมเจ็บ

ไม่มีใครที่อยากให้เป็น
และไม่ใช่เธอที่อยากทำร้าย ก็รู้
ไม่ต้องห่วงฉันไม่เป็นไร
เพราะความจริงที่ต้องเผชิญ
"มีเรื่องบังเอิญตลอดเวลา"
อย่างนี้ก็ต้องเข้าใจ

ไม่ต้องมีน้ำตา ไม่ได้ว่าอะไร
ถ้าต้องการก็ไป ให้ขัดใจเธอสักครั้ง
ฉันก็ยังไม่เคย

ความปวดร้าวครั้งนี้ฉันยินดีจะรับ
ยอมเป็นคนที่เสียใจ
ในเมื่อความบังเอิญทำให้เธอเจอเค้า
ฉันจะห้ามอย่างไร
ผิดที่ฉันไม่ใช่เธอ
ที่มันบังเอิญรักเธอมากเกินไป
รักจนมันยอมเจ็บ

ความปวดร้าวครั้งนี้ฉันยินดีจะรับ
ยอมเป็นคนที่เสียใจ
ในเมื่อความบังเอิญทำให้เธอเจอเค้า
ฉันจะห้ามอย่างไร
ผิดที่ฉันไม่ใช่เธอ
ที่มันบังเอิญรักเธอมากเกินไป
รักจนมันยอมเจ็บ









Ps.
-เอาเพลงแค่บังเอิญมาให้ฟัง เพราะ"แค่บังเอิญ"ชอบ
-แค่มุมมองของตัวเองเวลาอกหักที่"บังเอิญ"
ดูเหมือนเป็นพระเอกตลอดเวลา



2006/Nov/28

เปลี่ยนลุคอีกละ
แต่ไม่เน้นอัพเนอะ
เน้น เปลี่ยนไม่เน้นอัพ


ช่วงนี้เรียนหนักจัง
เบื่อๆ ชีวิตวันๆ มีแต่เรียนๆ นอนๆ
น่าเบื่อดี เหมือนกัน


เนตช้าโคดพ่อ เวลาที่เราจำเป็นต้องใช้
มันจะช้าอะไรขนาดนั้น - -*




การตัดสินใจ..............-




ตอนนี้ทำลงไปแล้ว ด้วยความตั้งใจ
เรามีความเชื่ออย่างหนึ่งที่ว่า
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ไม่มีความบังเอิญ
มีเพียงแต่ความตั้งใจ

ที่บางครั้งมาในรูปแบบของการบังเอิญ เท่านั้นเอง



เหน็ดเหนื่อยกับการพยายามเปลี่ยนตัวเอง
เพื่ออะไรสักอย่าง
และการเปลี่ยนใครสักคนเพื่อการปรับจูน


ไม่มีอะไรติดค้างในใจ
ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบครึ่งๆกลางๆ

ทุกวันนี้เราเปลี่ยนไป
ไม่สนใจความสนุกชั่วคราวอย่างแต่ก่อน
ไม่สนใจคำพูดหลอกเด็กเท่าไหร่ที่ถึงแม้ว่าจะฟังสุขใจ
แต่หาความแน่นอนไม่ได้ในความลังเล


พยายามลองหยุดมองหาความต้องการของตัวเองหลายครั้ง
นั่งนิ่งๆอยู่หลายทีหลายหน
แต่คำตอบสุดท้ายที่ได้ไม่แตกต่างจากเดิม
เมื่อครั้งยังไม่ทดลอง อาจเป็นไปได้ว่า
การตัดสินใจครั้งแรกของเรามักแม่นยำกว่าครั้งไหนๆ






















เลิกสบประมาทความรู้สึกผมได้แล้วคับ
บางครั้งคนใจอ่อนที่เธอเคยมองเอาไว้
อาจใจแข็งได้แล้ว เอาจริงได้แล้ว และเลือกบางอย่าง
"ด้วยตัวเอง"ได้แล้วละ



บางครั้งเราไม่จำเป็นต้องเสียดายกับสิ่งที่เราตัดสินใจไปแล้ว
โอกาสที่ผ่านเข้ามาบางครั้งผ่านเลยไป
เพราะการตัดสินใจไม่เลือกของเรา ไม่ครั้งอาจส่งผลถึงอนาคตอันใกล้



แล้วอาจจะได้รู้ว่าเราต่างเลือกถูก หรือไม่?
เสียใจมั้ยกับสิ่งที่เลือกทำ?



คนที่เราเลือก กับคนที่เค้าเลือกเรา
สำหรับผมจำเป็นนะที่ต้องเป็นคนเดียวกัน


และวันนี้อยากทำให้ใครคนนั้นที่ผมกำลังติดสินใจ
เข้าใจว่า....ได้เลือกสิ่งที่ถูกแล้ว










ปล.
- ไม่อยากพูดอะไร เด๋วผู้หญิงจะเสียหาย*
- คำตอบพระเอกๆแบบนี้มีแต่กุเท่านั้นละที่กล้าตอบ
- บอกไม่ได้คับความลับบริษัท



เห็นเธอมากับเขาพอดี ในคืนนี้อยู่ไม่ไกล
ยิ้มให้เธอ แค่ทักแค่ทาย นิดหน่อย คนเคยรู้ใจ
นั่งฟังเพลง ที่ร้องบรรเลง เกี่ยวกับรักที่เสียใจ
นั่งเพลิน ๆ แล้วเธอเดินมาพูดคุย สบายหรือไร

ขอบคุณที่เข้ามาทัก ฉันเห็นเขาอยู่ตรงนั้น
สายตาที่มองอย่างนั้นเหมือนไม่พอใจ
ที่เห็นเธออยู่กับฉัน ที่นั่งกันอยู่ตรงนี้
ฉันว่าบางที เขาอาจจะคิดไปไกล

ฝากไปบอกเขาที ว่าไม่มีเราต่อไป
รู้ตัวดีและเข้าใจ ฉันมันเป็นอะไรไม่ใช่ใครที่เธอรักอยู่
ฉันก็รู้ต้องเดินคนเดียวจากนี้ไป
ฝากไปบอกเขาเลย ว่าไม่เคยมีติดใจ
รู้ว่ารักกันเท่าไหร่ ฉันต้องทำยังไง เย็นไว้ ฉันรู้ดี
"ถ้าเธอเลือกที่จะไป จะวันไหนยังไง เราจบกันแล้ว"

2006/Nov/25

เส้ดสิ้นการสอบฟามาโคไปแล้ว
หายหน้าหายตาจากไดอะรี่ที่รักไปหลายต่อหลายวัน
เพราะมีหลายต่อหลายเรี่องได้ขึ้น



ว่าด้วยวิชาปรุงยา



แล้วใครจะไปรู้ว่ามึงเสือกเปลี่ยนเวลาสอบวะเนี่ย
จากที่จะเข้าไปเร็ว 15 นาที
กลายเป็นเราเข้าสายเกือบ 20 นาที
ทำข้อสอบเหมือนรีบออกมาตามควาย


บางข้อเราอ่านโจทย์ยังไม่ละเอียดด้วยซ้ำ
แต่ต้องรีบตอบไป เพราะลำพังแค่อ่านโจทย์แล้วตอบแบบไม่คิดอะไร
ก็กินเวลาไปเต็มคาบแล้ว ไม่แน่ใจว่าจะได้ไปสักกี่แต้ม
จนได้สักกี่น้ำ สภาพก่อนและหลังสอบ อุบาทว์มาก ไม่อยากเชื่อ...










วันนี้ออกไปกินข้าวนอกบ้าน
หลังจากที่ไม่ได้สัมผัสไอเย็นของห้างมาแสนเนิ่นนาน
เนื่องจากประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ


ไม่อ้วนพุงปลิ้นก็ให้รู้ไปเถอะคับพี่น้อง










เปลี่ยน...


"ฉันเปลี่ยนตัวเองเท่าไร...เธอก็เหมือนเดิม"



การพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครบางทีอาจยาก
และไม่มีวันทำได้เลยก็เป็นได้
แต่ด้วยหลายสิ่งหลายอย่างทำให้เรารู้


การที่เราเปลี่ยนตัวเองที่ว่ายากมากแล้ว
แต่การพยายาม "เปลี่ยนใจคนอื่น" ยากยิ่งกว่า

เราอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้
แต่เราไม่มีวันเปลี่ยนใจคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเราเองได้หรอก

"ถ้าเค้าไม่คิดอยากจะเปลี่ยนของเค้าเอง"

การเป็นในสิ่งที่เราไม่ได้เป็น ทำในสิ่งที่เราไม่อยากจะทำ
โดยที่เราไม่รู้ว่า ทำมันไปเพื่ออะไร แล้วสิ่งตอบแทนที่ได้คือสิ่งไหน
ไม่ต่างอะไรเลย...."การเปลี่ยนแปลงอะไรๆที่ไร้จุดหมาย"








เมื่อก่อนเคยคิดว่า การเปลี่ยนใจรักใครคนใหม่ไม่มีทางทำได้เลย
หรือทำได้ก็คงทำได้ยากมาก...แต่เอาเข้าจริงไม่อยากอย่างที่คิดหรอก


เปล่าไม่ได้ใจง่าย...
แต่สิ่งที่ทำง่ายมากกว่านั่นคือการเปิดใจต่างหาก..



เมื่อเราเปิดตาเราจะพบสิ่งต่างๆรอบตัวเราที่น่าสนใจเสมอ
กระทั่งต้นไม้ ภูเขาก็ดูเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น
ถ้าเรามองมันในมุมที่แปลกออกไป การนั่งอยู่ที่เก่าที่เดิม
เพื่อรออะไรสักอย่าง อาจเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยความอดทน
แต่คงไม่มีใครทนนั่งรอ รถเมลล์สายเดิมเป็นเวลาเกิน 1 วัน



"ทั้งๆที่รู้ว่ามีรถสายอื่นสามารถไปถึงได้ ถึงจะอ้อมหน่อยก็เหอะ"



เมื่อก่อนเราอาจจะคิดว่ามีแค่สายเดียวที่เราจะไปได้
แต่จริงๆ อาจจะมีอีกมากกว่า 1 หรือ 2 หรือ 3 หรือ 4 ....
ป้ายนี้อาจจะไม่จอด แต่ถ้าเดินไปอีกป้าย อาจจะจอดก็ได้
ขึ้นอยู่กับว่าจะกล้าเดินต่อรึเปล่านะแหละ
เพราะถ้าเดินไปแล้วรถคันที่เรารออยู่เกิดผ่านมา
เราคงคลาดไป ตกรถสะงั้น -*-


แต่ถ้าคิดแบบนี้......



เกิดว่ารถคันนั้นคงไม่มาแล้ว
เราจะพลาดสิ่งสำคัญในชีวิตเราสักแค่ไหน



ถ้าชีวิตเหมือนกับการเดินทาง
ก็อยากเปิดตาตัวเองให้กว้างๆเพื่อเดินทางต่อไป




ถ้าสมมุติว่ามีคนๆหนึ่งไม่เคยกลัวการตัดสินใจ
จะมีใครเสียใจบ้างรึเปล่าถ้าคนๆนั้นตัดสินใจบางอย่างลงไปแล้ว
ถ้าสมมุติว่าคนๆหนึ่งจะเลือกใครสักคนมาร่วมเดินทาง
ด้วยหลักเกณท์บางอย่างของคนๆนั้น




จะมีใครสักคนรึเปล่าที่เสียใจในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ - -*



แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อถ้าวันนั้นตัดสินใจไปแล้ว
นั่งย่อมหมายถึงการคิดดีแล้ว
การเรียกร้องในสิ่งที่เอากลับคืนมาไม่ได้



"คือความวิกลจริตอย่างหนึ่ง"









(คนไหนแรดกว่ากันฟะัเนี่ย)




"แค่ไหนที่เรียกว่ารักกัน...."

คิดทบทวนเรื่องราวเธอกับฉัน
และมัน..ยัง...ไม่มั่นใจ
ว่าเธอจะคิดแตกต่างกับฉันมั้ย.....
แบบไหน...ที่เธอ คิดอยู่

ฉันจึงอยากรู้จนเกิดเป็นคำถาม
ว่าเราจะรักกันได้ไหม

" แค่ ไหนที่เรียกว่ารักกัน แค่ไหน เขาเรียกคนสำคัญ "
และฉันจะเป็นคนนั้น ของ....เธอได้ไหม
รอยยิ้มที่เคยมีให้กัน คำหวานที่เธอเคยฝากไว้
อยากขอ เปลี่ยนมันเป็นหัวใจของ....เธอได้ไหมคนดี

ถ้าเราได้คบ..กันจะเป็นอย่างไร
ยิ่งคิด...ใจ ยิ่งไหวหวั่น
ถ้าใจของเธอเอง ก็แอบมีฉัน.....
ถ้างั้นขอให้เธอได้บอก

"อยากขอเปลี่ยนมันเป็นหัวใจของเธอได้ไหม"



ปล.
- แบบไหนที่เรียกว่ารักกัน ?
- แล้วแบบที่เธอทำคือความรักรึใช่มั้ย?
- แล้วแบบที่บางคนบอกว่าไม่ได้คิดอะไร
แต่ทำท่าเหมือนมีใจคืออะไร ?
- Gravity is not responsible for people falling in love
"แรงโน้มถ่วงไม่ได้ทำให้คนตกหลุมรัก" By Albert Eistien*